همانطور که در آزمایشات مگس میوه کشف شد، عملکرد عایق ها جهت دار است. gypsy در لوکوس زرد y مگس سرکه وارد شده و منجر به غیرفعال شدن ژن y در برخی بافت ها شد، اما ژن y همچنان در برخی بافت ها فعال بود، زیرا یک توالی عایق در یک انتهای کولی وجود داشت. زمانی که کولی در مکان های مختلف در جایگاه y قرار می گیرد، کولی اثرات متفاوتی بر فعالیت ژن خواهد داشت. این به این دلیل است که فعالیت ژن y توسط چهار تقویت کننده تنظیم می شود. هنگامی که عایق درست در بالادست پروموتر وارد می شود، فعال شدن ژن ها را در تیغه بال و بافت های کوتیکول بدن (از تقویت کننده بالادست) مسدود می کند. اما بیان ژن y (از تقویت کننده پایین دست) را در موها و پنجه های فرسال مسدود نکرد.
از آنجایی که برخی از تقویت کننده ها در بالادست و برخی پایین دست پروموتر هستند، اثر عایق به موقعیت عایق نسبت به پروموتر بستگی ندارد. بنابراین، دلیل مستقیم بودن اثر عایق واقعاً درک نشده است. دو مکان یافت شده است که عملکرد عایق را به روش ترانس فعال سازی تحت تأثیر قرار می دهند. نوکلئوپروتئین کد شده توسط ژن S2J(Hw) عایق را می شناسد و تنها پس از اتصال عایق به آن اثر عایق دارد. هنگامی که این ژن جهش پیدا می کند، با وجود قرار دادن یک عایق در جایگاه y، اثر عایق از بین می رود و y در تمام بافت ها بیان می شود. منبع دیگر mod(mdg 4) است. پس از جهش این ژن، اثر آن دقیقاً برعکس Su(Hw) است، یعنی این جهشیافتهها اثر عایق را افزایش میدهند و باعث میشوند که اثر عایق عایق دیگر جهتدار و منبسط نشود، یعنی اثر تقویتکنندهها را روی هر دو مسدود میکنند. دو طرف بالادست و پایین دست
