عایق وسیله ای است که می تواند در برابر ولتاژ و تنش مکانیکی بین هادی ها با پتانسیل های مختلف یا بین هادی ها و اعضای زمین مقاومت کند. عایق ها انواع و اشکال مختلفی دارند. اگرچه ساختار و شکل انواع عایق ها کاملاً متفاوت است، اما از دو بخش عمده تشکیل شده اند: بخش های عایق و اتصالات اتصال.
مقره نوعی کنترل عایق ویژه است که می تواند نقش مهمی در خطوط انتقال هوایی داشته باشد. در سالهای اولیه، عایقها بیشتر برای تیرهای تلفن استفاده میشدند و به آرامی در برجهای اتصال سیم فشار قوی با عایقهای دیسکمانند زیادی توسعه یافتند.
برای افزایش فاصله خزش است که معمولاً از شیشه یا سرامیک ساخته می شود و عایق نامیده می شود. مقره نباید در اثر تنش های الکترومکانیکی مختلف ناشی از تغییر شرایط محیطی و بار الکتریکی از کار بیفتد، در غیر این صورت مقره نقش بسزایی نخواهد داشت که به عمر کاربری و عمر کاری کل خط آسیب وارد می کند. عایق ها را می توان با توجه به روش های مختلف نصب به عایق های تعلیق و عایق های ستونی تقسیم کرد. با توجه به مواد عایق مختلف مورد استفاده، می توان آن را به عایق های چینی، عایق های شیشه ای و عایق های کامپوزیت (همچنین به عنوان عایق های مصنوعی شناخته می شود) تقسیم کرد.
با توجه به استفاده از سطوح مختلف ولتاژ، می توان به عایق ولتاژ پایین و عایق ولتاژ بالا تقسیم کرد. با توجه به شرایط مختلف محیطی مورد استفاده، عایق های ضد رسوب مورد استفاده در مناطق کثیف مشتق می شوند. با توجه به انواع مختلف ولتاژ مورد استفاده، عایق های DC مشتق می شوند. انواع عایق های با کاربرد ویژه مانند بازوی متقاطع عایق، عایق های لعاب نیمه هادی و عایق های کششی توزیع برق، عایق های بوبین و عایق های سیم کشی وجود دارد. علاوه بر این، با توجه به احتمالات مختلف خرابی قطعات عایق، می توان آن را به دو دسته تقسیم کرد: عایق نوع A یعنی عایق بدون اخلال و نوع B که می تواند از نوع عایق مخل باشد.
