عایق پست کامپوزیت از یک سنبه، یک غلاف دامن چتری و یک فیکسچر اتصال تشکیل شده است. میله هسته از فولاد فایبرگلاس ساخته شده است که برای تامین خواص مکانیکی عایق استفاده می شود. غلاف از طریق چسب به سطح میله مغزی متصل می شود که نقش محافظت از میله هسته را ایفا می کند. فیکسچر اتصال در دو سر مقره ستون مرکب قرار دارد که نقش اتصال مقره ستون مرکب را با تیر و سخت افزار برج ایفا می کند.
حالت اتصال انتهایی عایق پست کامپوزیت را می توان به نوع گوه ای و نوع چین دار تقسیم کرد. نوع گوه را می توان به نوع گوه بیرونی و نوع گوه داخلی تقسیم کرد.
فناوری تولید دامن و سنبه چتر مقره را می توان به چتر اکسترود شده و تزریق انتگرال تقسیم کرد. چتر اکسترود شده برای چسباندن دامن چتر به سنبه است، بنابراین دو رابط وجود دارد: سنبه - غلاف و غلاف - پوشش چتر. دامن چتری و غلاف سنبه در یک بدنه در نوع تزریقی انتگرال تشکیل شده است و فقط رابط سنبه - غلاف موجود است.
خرابی عایق پست کامپوزیت شامل فلاش اوور، کاهش مقاومت مکانیکی، شکست سنبه، شکستگی شکننده، پوسیدگی ترد سنبه، آسیب خارجی و غیره است که در این میان آسیب نیروی خارجی مربوط به کنترل محیط خارجی است و بقیه عمدتاً به حالت خود عایق که ارتباط نزدیکی با پیری دارد.
در حال حاضر، عایق ستون مرکب عمدتاً ساختار اتصال از نوع چین دار را اتخاذ می کند و عایق ستون مرکب این سازه تقریباً دیگر به دلیل کاهش خواص مکانیکی رویداد شکستن رشته عایق را ایجاد نمی کند. در مورد سنبه مقاوم در برابر اسید، عایق پست کامپوزیتی تقریباً دیگر شکستگی شکننده ایجاد نمی کند.
بنابراین در حال حاضر خرابی عایق های ستون مرکب مربوط به کهنگی عمدتاً شامل خرابی سنبه و شکستگی شکننده است. از آنجایی که کاهش آبگریزی ممکن است باعث ترشح و آسیب به سنبه شود، کاهش آب گریزی نیز نوعی شکست مرتبط با پیری در نظر گرفته می شود.
