عایق یک کنترل عایق ویژه است، که می تواند نقش مهمی در خط انتقال سربار داشته باشد. در سال های اولیه، عایق های بیشتر برای قطب های قدرت استفاده می شدند، و به تدریج در برج اتصال خطوط برق با ولتاژ بالا توسعه می یافت. بسیاری از عایق های تعلیق در یک انتهای آویزان شدند تا فاصله کریپج را اضافه کنند. آن ها معمولاً از ژل سیلیس یا سرامیک ساخته می شوند که به آن عایق می گویند. عایق ها دو اثر اساسی در خطوط انتقال سربار بازی می کنند، عبارت است از حمایت از هادی ها و اجتناب از بازگشت فعلی به زمین. این دو اثر باید تضمین شوند. عایق ها نباید به دلیل فلاشوور و شکست ناشی از تغییرات در شرایط بار محیطی و الکتریکی شکست بخورند. در غیر این صورت عایق ها اثر خود را از دست خواهند داد و به زندگی خدماتی و زندگی عملیاتی کل خط آسیب خواهند دید.
بسیاری از عایق های دیسکی شکل در یک انتهای برج اتصال سیم با ولتاژ بالا آویزان می شوند تا فاصله کری پیج را اضافه کنند. آن ها معمولاً از شیشه یا سرامیک یا لاستیک ساخته می شوند که به آن عایق می گویند. به منظور جلوگیری از گرد و غبار شناور و آلاینده های دیگر پاینده به سطح عایق، مسیر توسط هر دو انتهای عایق فلاش زده و شکسته می شود، به همین دلیل، افزایش فاصله سطح بیرون، به عبارتی فاصله سطح بیرون، و فاصله تخلیه در امتداد سطح بیرون عایق، به عبارتی فاصله نشتی، فاصله Creepage فاصله Creepage = فضای بیرون / ولتاژ سیستم بالاتر با توجه به درجه آلودگی های مختلف، نامیده می شود، فاصله کوهنوردی به طور کلی 31 میلی متر / کیلو ولت در منطقه به شدت آلوده است. عایق مقدار صفر به عایقی اطلاق می شود که توزیع پتانسیل آن در هر دو انتهای عایق نزدیک یا برابر با صفر در طول عملیات است. نفوذ مقدار صفر یا عایق کم ارزش: عایق هادی خط به دلیل نقص های تولیدی یا اثرات خارجی مانند سطح عایق کثیف، سکته رعد و برق و غیره به عایق بستگی دارد. تابع عایق عایق به طور مداوم خراب خواهد شد. هنگامی که مقاومت عایق کاهش می یابد یا صفر است، به آن مقدار کم یا عایق مقدار صفر می نامند. عایق صاف است و می تواند اثر واکنش ضمنی بین سیم ها را کاهش دهد تا از دست دادن جریان کاهش دهد.
