طبقه بندی و استفاده از عایق ها

عایق: وسیله ای است که برای مقاومت در برابر اختلاف پتانسیل در تجهیزات الکتریکی یا عایق الکتریکی رسانا و تثبیت مکانیکی استفاده می شود.

بدنه مقره: قسمت میانی مقره که چتر از آن خارج می شود.

هسته (عایق): بخش عایق مرکزی عایق که خواص مکانیکی را فراهم می کند. توجه: پوشش و چتر قسمتی از بدنه هسته نیستند.

لعاب: یک لایه سطحی شیشه ای روی قسمت های عایق عایق چینی.

بار شکست مکانیکی: حداکثر باری که یک عایق در طول آزمایش تحت شرایط آزمایش مشخص می‌رسد.

هنگامی که یک عایق را می بینید، بلافاصله به ترکیب یک عایق فکر می کنید: یک عایق (که معمولاً به عنوان بطری چینی شناخته می شود) از یک قسمت چینی و یک قسمت طلایی تشکیل شده است و قسمت میانی آن با چسب سیمانی چسبانده شده است. قسمت چینی برای اطمینان از این است که مقره از استحکام عایق الکتریکی خوبی برخوردار است و از ابزار طلایی برای تعمیر عایق استفاده می شود.

2. نقش عایق ها دو جنبه دارد: یکی حمایت و تثبیت محکم هادی حامل جریان و دیگری ایجاد عایق خوب بین هادی حامل جریان و زمین.

مشخصات مکانیکی و ابعادی مقره ها:

-- بار شکست مکانیکی یا مکانیکی: kN;

-- حداکثر قطر اسمی قطعات عایق :D;

-- ارتفاع ساختار اسمی :P;

-- حداقل فاصله خزش اسمی: واحد میلی متر.

-- برچسب اتصال استاندارد.

3. مقره ها دو وظیفه دارند: یکی حمایت و تثبیت محکم هادی حامل جریان و دیگری ایجاد عایق خوب بین هادی حامل جریان و زمین که هم ثابت و هم عایق است. ثابت: یک سر آن به یک برج یا جسم تکیه گاه و سر دیگر آن به هادی ثابت می شود. عایق: هم عایق رسانا و هم عایق زمین برج. عایق بندی عایق ها عمدتاً به محیط عایق بستگی دارد، محیط عایق: چینی، شیشه، مواد کامپوزیت و غیره.

چتر (عایق): قسمت بیرون زده عایق بدنه مقره که برای افزایش فاصله خزش استفاده می شود.
فاصله خزش: کوتاهترین فاصله یا مجموع کوتاهترین فواصل در امتداد سطح بین قطعات رسانایی که عایق معمولاً ولتاژ کاری را به آنها اعمال می کند. تبصره 1: سطوح سیمان یا سایر مواد چسبنده غیر عایق را نمی توان در فاصله خزش قرار داد. 2: در صورت اعمال یک لایه با مقاومت بالا بر روی قسمت عایق مقره، قسمت عایق به عنوان یک سطح عایق موثر در نظر گرفته شده و فاصله سطح آن باید در فاصله خزشی لحاظ شود.
به همین دلیل است که عایق های ما به شکل این چتر طراحی شده اند تا فاصله خزش را افزایش دهند. با افزایش فاصله خزش، نمی توانیم مقاومت مکانیکی را کاهش دهیم، بنابراین گاهی اوقات نیاز به استفاده از قطعات زیادی داریم.

در اینجا ذکر شده است که از آنجایی که عایق های ما عمدتاً در محیط بیرون کار می کنند، تحت تأثیر آب و هوا و آلودگی هوا، آلاینده ها یا گرد و غبار روی سطح عایق ها جمع می شوند و درجه عایق بودن عایق ها را کاهش می دهند. بنابراین، قبل از طراحی اولیه باید سطوح مختلف ولتاژ، محیط های مختلف، سطوح مختلف آلودگی و انواع مختلف انتخاب را در نظر بگیریم.

فاصله خزشی ویژه مقره: کل فاصله خزشی مقره L تقسیم بر حاصلضرب ولتاژ آزمایش و ریشه مربع 3. معمولاً بر حسب mm/kV بیان می شود.

فاصله خزشی یکنواخت: نسبت فاصله خزشی یک مقره به مقدار مؤثر بالاترین ولتاژ کاری در دو سر مقره. به طور کلی، واحد mm/kV است.

در طراحی خطوط انتقال، انتخاب مقره یکی از پایه های اصلی است.
فلاش اوور (عایق): تخلیه نافذی در خارج و در امتداد سطح عایق که باعث اتصال الکتریکی بین قطعاتی می شود که معمولاً تحت ولتاژ کاری قرار دارند. به عنوان مثال، در روزهای مه آلود، تحت تأثیر هوای مرطوب، اثر کرونا توسط سطح عایق ایجاد می شود.

خرابی (عایق): تخلیه مخرب از طریق عایق برای تثبیت یک ماده عایق که به طور دائم استحکام عایق خود را از دست می دهد. شکست نیز نوعی میدان رسانا است. درجه عایق عایق نمی تواند ولتاژ ارسال شده توسط هادی نصب شده را تحمل کند و منجر به تخلیه ولتاژ بالا به ولتاژ پایین و در نتیجه خرابی مقره می شود.
2، استفاده از عایق

1، نیروی کششی: عمدتا کشش تولید شده توسط سیم را تحمل می کند، سیم شکسته روی برج ثابت می شود. به طور کلی برای برج فشار بالا، برج خطی فشار بالا، کشش فشار متوسط ​​و کم، میله ترمینال، میله زاویه استفاده می شود.
2، اثر پشتیبانی: فشار سیم یاتاقان اصلی، بار عرضی باد، و غیره سیم نشکن را به برج ثابت کنید. به طور کلی برای برج خطی مقاوم در برابر ولتاژ پایین و متوسط، میله زاویه کوچک، سرب و غیره استفاده می شود.